Avond

Elke avond om half zeven, scheert door de schemer
een zwerm spreeuwen, ijlend als de nevel
vloeibaar, vlak voordat hij opengaat

in het kader van het kamerraam
heb ik je silhouet voor ogen, mijn schaduw
naast je staan, verstoten

om de woorden die als druppels worden opgediend
een dorst en niet te lessen
neiging die het aanzien van de avond overstroomt

De teugels glijden in de handen van de nacht
een stiller schuren, zacht waar de gedroomde schemer
opgaat in het smeken van een nieuwe dag


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: