De grote trek

eens wordt de oogst, eerst nu
het hoge gras, ontklede bloem, gesmolten boter
elders opgetast waar hoge benen, ooievaars

klepperend hun liefde staven, buigen, dragen zij
voor zolang het nest hen houdt, de warmte
aan, dienen zij de grote trek

gisteren nog zag ik daar, het meterhoge veldboeket
tot aan je heup, als jij dook kwam ik op
klaar om het beeld te vangen in de loop

de lente zag ik buiten deze stad, de randen
van ons leven rafelen, als tijd
verblijft in dozen, tot ook wij zijn uitgepakt.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: