IJsbloemen

-of: hoe een gedicht mij vond-

Ijsbloemen; overgenomen van http://gewoonhanny.nl/pivot/entry.php?id=622Onder hoge druk een winterketel, buiten, binnen
vroor zij dat het kraakte, brak zij
op het trilalarm dat af ging in haar maag
de hoorn vernam en spreken ging

in ijs, dat zijn gedachten die als sterren vaststaan
onder warme adem, dan eerst ziet je de kristallen
dan eerst smelten zij en is het glas een venster
of een spiegel, daar ben ik, ben jij als

ook de lente liet mij sneeuw zien en de zomer
een gesloten deur, oogst als van bezaaide velden
zag ik liggen en de woorden warm en kaal.

In de winter ligt een liefde, in de koude warme handen
in het donker van de twijfel, wat ik noem verlangen
breek ik uit en baar een antwoord op de vraag in mij.

Naar aanleiding van De habitat, door Uvi.


One response to “IJsbloemen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s