Categorie archief: Droom

De pont

De pontDe pont; een stoel die aangeschoven -
 
Neem je woorden op en wandel
naar het onbevlekt gebied
waar het sluimtert innig en verschoten
als een bui, een bundel, lichtvlek, koel en ongerept
 
De pont herbergt een tafel en een stoel die bijgeschoven –
gewoon een lunch nabij het water en de overkant 
die blik, hij wisselt met de tijd met hoop en
los van het moment.
Advertenties

Droomtaal

Femme et Enfant, Karel AppelZij droomt en gaat de mist in van het
weten, kind dat uitvergroot en onbekommerd
van de voet belicht de lippen voelt
immense ogen op het hoofd

een Appel is die taal, gestalten van een
omvang en reliëf die het meteen herkent
als zij de zaal betreedt waar dromen staan
te doek gegrift als jonge tijd

mismaakt de streling in haar vingertoppen
handen als verstilde monsters op het laken
hel de klank van dagen in te kleine oren
stil het zweven en het sluiten van een poort

dicht de ogen wek het wiegeslapen
oren die zich krullen om de moederstem
draag het braakland aan van nieuwe dagen
zing haar veilig terug de ochtend in.


Zomersneeuw

De randen van de stad zijn wit
van zachte, uitgebloeide vlokken, mensen-
zwermen van gewicht en onbestemde ogen

De witte wind herinnert dat de winter
die je koud geproefd, nog roerloos gadeslaat
je droomt een wuivend handgebaar

als in een spiegel van gesloten deuren
eindeloos vertrekken, in de knop
een liefde die zich vinden laat

Een halte is de tijd, waar je seizoenen past
je winterliefde in een zomerjas, stiller dan
de vlokken, waterlelies op een blad.